بلوچستان در گذر زمان قسمت هفتم (1)

در قسمت ششم به انجا رسیده بودیم که سردار سعیدخان بخاطربد قولی نواب خان بامری وحاضر نشدن بپرداخت جریمه ای که تعین شده بود،

سردار در فنوج بتمام سران قبایلی که بکمک او امده بودند میگوید  من بخاطر بدقولی نواب خان شش ماه دیگر بطرف دلگان لشکرکشی میکنم وهمه شما با تمام امکانات خود در بن پور حاضر باشید. وزمان هم اول فصل بهارتعین میشود گفتیم درگیری با نوابخان بامری فصل هامین درفنوج اتفاق می افتد.

اسطورۀ شیر زنان بلوچ ؛ اسطوره ای که پایان ناپذیر است !
                  ***********************************************

 در تاریخ ملتها ، اسطوره های فراوانی وجود دارد ، که بسیاری از آنان بر تافته از خواستها و نیازهای ملتها بوده ؛ و صحت و صقم آن را به یقین نمیتوان باور داشت ؛ باور بسیاری از جوانان به این اسطوه های باور نکردنی ، بسیار  کمرنگ است . جوانانی که زحمت کاوش و تحقیق در دل اوراق تاریخ را به خود نمیدهند . اما چه با شکوه است که شاهد زندهُ چنین حماسه ها و اسطوره هایی در زندگی خویش باشیم . 
      

                

بلوچستان درگذر زمان -  قسمت ششم

       عبدالکریم بلوچ                                            

درقسمت  پنجم به آ نجا رسیده بودیم که سردار سعید خان شیرانزهی بخاطراختلاف شدیدی که 

بین اووخواهرزاده اش اسلام خان حاکم بنت بوجود آمده بود بسیار نگران میشود. تا آنجائیکه سردار در صدد تنبیه او بر میاید وجهت سرکوب وی به لشکرکشی بزرگی دست میزند.

ولی پیش از پرداختن بلشکر کشی سرداربه حوادثی که در این زمان اتفاق می افتد توجه بکنیم
برای دیدن ادامه مطلب اینجا را کلیک کنید

 درقسمت سوم به آنجا رسیده بودیم که سردار حسین خان همراه قوای دولتی بسرکردگی فردی بنام یاورکاظم خان از بنپور بطرف منطقه لاشار حرکت میکنند تا میرهوتی خان اول را کشته ویا دستگیربنمایند ؛ واینک به دنباله ماجرا توجه بفرمائید.

بلوچستان درگذرزمان - قسمت چهارم 

 ,اردوی دولتی همراه رداروافرادش وارد شهرپیپ میشوند که دران زمان مرکزحکومتی منطقه لاشار بوده وپس از پرس جو متوجه میشوند میر بمناطق کوهستانی سرکوه رفته ودرنقطه ای بنام ( گت شگیم) سنگر گرفته وخود را برای درگیری اماده نموده.
برای دیدن ادامه مطلب اینجا را کلیک کنید

بلوچستان درگذرزمان قسمت سوم

به آنجا رسیده بودیم که پس از کشته شدن مهراب خان پسران وی آقایان محمد علی خان ولطفعلی خان ازمنطقه رودباروبشکرد به جمع آوری لشکرمیپردازند وخود را به بنپورمیرسانند.
ودست به تهیه وتدارک جنگ میزنند ودر نظر دارند تکلیف مردم لاشاررا یکسره بکنند. وطرف مقابل هم خود را برای یک درگیری نا برابر آماده میکند سران طوایف لاشار که دررائس آنها شهبیک سردازهی وحسین آزباغی ودادکریم جاوه شیری قرار دارند پس ازبقتل رساندن مهرابخان شیرانزهی وگرفتن انتقام خون میرمرادبک درشهر پیپ بشورومصلحت می نشینند. که بجای میر مرادبک ملک شهپسند را به حکومتی وسرپرستی خود بر گزینند ویا دنبال میراحمد خان پسرمیرغلامشاه که پسرعموی میرمرادبک میباشد ودر(شهربم) سکونت دارد قاصدی بفرستند واز او دعوت بکنند تا به لاشار بیاید وبجای پسرعمویش به نشیند.

پهره: اخبار بلوچستان و جهان

بلوچستان در گذر زمان قسمت دوم
عبد الکریم بلوچ

در قسمت اول به انجا رسیده بودیم که فردی بنام سالاراگی که ساکن منطقه رمشک بوده خود را به بنپور میرساند واز مهراب خان شیرانزهی که به ابر قدرت منطقه تبدیل شده بود تقاضای کمک میکند . تا از مخالفین خود انتقام بگیرد و به درخواست وی مهراب خان چندان توجهی نمیکند ولی پس از مدتها بنظرش میرسد که میشود بوسیله همین میار( پناهنده ) شاید زودتر وبی درد سر تر به هدفش بریسد وی در این زمان تمام فکر ذکرش متوجه تصرف منطقه لاشار وگه وبنت میبا شد.

بلوچستان درگذر زما ن  

عبدالکریم بلوچ

لازم دانستم ازمنقرض شدن حکومت هفتصد ساله ملکها در بن پور مطالبی بعرض برسانم. قریب به اتفاق بزرگان ومطلعین منطقه میدانند حکومت ملکها بدست سعید خان شیرانزهی که بعنوان پناهنده همراه ایل تبارش از سیستان وارد بن پور شده بود وملک جهان شاه اخرین دودمان ملکها وحکمران وقت بنپورازانها نگهداری میکند وسر انجام حکومت هفتصد ساله ملکها توسط همین پناهندگان منقرض میشود.

محوطه های باستانی شهرستان ایرانشهر

تپه چاه حُسینى:

 موقعیت جغرافیایى: شهرستان ایرانشهر - بخش بمپور - روستاى سرتختى

 قدمت: هزاره چهارم پیش از میلاد             کاوشگر: مارک اورل اشتین

 مشخصات: چاه حسینى یک تپه کوچک به ابعاد 450*350 سانتى ‏متر و بلندى 6/5 متر مى ‏باشد که در نزدیکى روستاى سکندگى قرار دارد. در این محل اشیاء مسى و مفرغى و ابزار سنگى و همچنین تعدادى سفال بدست آمده است. نمونه ‏هایى از این سفالها در حال حاضر در موزه پى ‏بادى دانشگاه هاروارد آمریکا نگهدارى مى ‏شوند که بعضى داراى نقوش و بعضى ساده هستند. از سفالهاى بدست آمده سفال یک رنگ و چند رنگ دیده شده که مشابه آنها در دیگر محوطه‏ هاى باستانى دیده نشده است. قابل ذکر است این تپه با شن پوشیده شده است. دو نوع سفال در این محل کشف شده است: یک نوع داراى پوشش نخودى و نقش ‏هاى هندسى است و دیگرى سفال قرمز ظریفى مى ‏باشد که پوشش قرمز و ضخیمى دارد و داراى بدنه نازک و کف صاف شبیه لیوانهاى کوچک و کاسه ‏هاى ته‏ گود بزرگ است.

تپه دامَنْ:

 موقعیت جغرافیایى: شهرستان ایرانشهر - بخش مرکزى - دهستان دامن - روستاى زهلمپان.

 قدمت: دوره پیش از تاریخ، دوره اسلامى          کاوشگران: اشتین - توزى

  مشخصات: قرارگرفتن دامن در بین دو منطقه مهم باستانى بمپور و سیستان داراى اهمیت خاص است، در این محل در یک کارگاه به ابعاد 12*15 متر مقدارى سفال مربوط به پیش از تاریخ یافت شده است که داراى نقوش هندسى و جانورى هستند. تپه باستانى دامن یک تپه کوچک است که 100 متر قطر و 5 متر بلندى دارد و بخش‏هایى از آن تخریب شده است.

  قسمتى از این محوطه در حال حاضر به صورت گورستان آبادى در آمده است. و تحقیقات انجام شده نشان مى ‏دهد که در هر مترمربع این تپه ده قطعه اثر باستانى وجود دارد.

 از مطالعه مجموعه سفالهاى بدست آمده نتایج زیر بدست آمده است:

 1- آثار پیش از تاریخ که در جنوبى‏ترین بخش پراکنده شده‏اند.

 2- سفالهاى پیش از تاریخ که نسبت سفالهاى سیاه روى زمینه خاکسترى از بقیه بیشتر است.

 3- سفال براق و قرمز و خاکسترى نادر است.

 4- سفالهاى قرمز آجرى و داراى تزئینات به شکل نوار برجسته مربوط به دوره‏هاى جدیدتر هستند.

 5- بخشى از محوطه باستانى تا محوطه قلعه دامن گسترش داشته است.

 از مجموعه 2000 سفال مورد مطالعه به جز تعداد کمى بقیه آنها با سفالهاى بمپور ارتباطى مستقیم دارند. یک مهر مفرغى به شکل دایره که نقشى در وسط آن کنده شده است نیز یافت شده و نقوش آن شامل سه پرنده با چشمهاى بزرگ و منقار کج است، مهر دیگرى از قسمت شمالى بدست آمده که به شکل شش پر با نقش‏هاى دایره ‏اى است، اندازه ‏هاى این مهر 28*6 میلى‏متر مى‏باشد. یک گور در سمت غرب تپه و در عمق یک مترى داراى اشیایى شامل 40 ظرف سفالى، 15 ابزار مفرغى و یک ستونچه کوچک از آهک بوده است. تمام ظروف بدست آمده به جز یک خمره بزرگ در داخل دو کاسه سفالى قرار داده شده و ابزار مفرغى در زیر سفالها جاى داده شده ‏اند، نماى خارجى قبر بصورت یک چاله ساده بوده و شکل و جهت مشخص نداشته است، ستونچه سنگى این گور از سنگ آهک است و بزرگتر از 40 سانتى ‏متر نیست و احتمالاً این سنگها به عنوان اشیاى متبرک و نذورات مورد استفاده قرار گرفته ‏اند.  

 تپه بَمْپور:

 موقعیت جغرافیایى: شهرستان ایرانشهر - بخش بمپور - جنب غربى قلعه بمپور

 قدمت:  پیش از تاریخ                      کاوشگران: مارک اورل اشتین - بئاتریس دکاردى

مشخصات: این تپه نسبت به سایر محوطه‏ هاى باستانى بلوچستان از اهمیت زیادى برخوردار است، چون بررسى‏هاى انجام شده در  این محل بصورت علمى مى ‏باشد. از زمان انجام پژوهشها در این محل 70 سال مى ‏گذرد در حالى که در چند دهه اخیر اطلاعات بسیارى از  طریق باستان‏شناسى در اختیار دانشمندان قرار گرفته، و این تپه مساحتى در حدود 270 مترمربع دارد. در این محل ظروفى سفالى بصورت  منقوش بدست آمده که مربوط به دوران پیش از تاریخ و دوره حجر اولیه هستند. وجود این آثار در این منطقه بیانگر وجود ارتباط بین تمدنهاى غربى ایران و تمدنهاى بلوچستان و پاکستان مى‏باشند. این مکانهاى قدیمى در گذشته بسیار آباد بوده ‏اند اما بعدها به علت خشک شدن از آبادى افتاده ‏اند. سفالهاى تپه‏ بمپور به دو دسته تقسیم شده‏ اند:

 1- سفالهاى دست‏ساز با نقوش ساده هندسى 2- سفالهاى چرخ‏ساز با طرحهاى ظریفتر. دکاردى باستان‏شناس معروف پس از کاوش در تپه بمپور شش دوره استقرار را ثابت کرده است (2900 تا 1900 .ق.م). مشخصات سفالهاى بدست آمده از تپه بمپور در شش دوره به شرح زیر هستند:

  سفالهاى دوره یکم (2900 تا 2700 ق.م): بیشتر چرخساز و سخت و محکم هستند و به رنگهاى قرمز و خاکسترى مى ‏باشند که خوب پخته شده‏ اند.

 سفال دوره دوم (2700 تا 2500 ق.م): به شکل کاسه و خمره منقوش با تزئینات هندسى یا داراى نقش جانور یا درخت خرما مى‏باشند و تعداد این سفالها بسیار زیاد است.

  سفال دوره سوم (2500 تا 2400 ق.م): بیانگر ارتباط بین بمپور با شهر سوخته در سیستان و نقاطى از افغانستان مى‏باشند.

 سفال دوره چهارم (2400 تا 2300 ق.م): اشیا و سفال بدست آمده این دوره عبارتند از خمره، لیوان و کاسه که داراى تزئیناتى چون نقش درختان خرما و نقش ‏هاى هندسى مى ‏باشند.

 سفال دوره پنجم (2300 تا 2100 ق.م): بدساخت و بدپخت و بدون پوشش با نقوش هندسى و جانورى مى ‏باشند.

  سفال دوره ششم (2100 تا 1900 ق.م): بصورت خمره ‏هایى با نقوش جانورى هستند.

محوطه باستانى تومپ شهردراز:

 موقعیت جغرافیایى: شهرستان ایرانشهر - بخش مرکزى - روستاى شهر دراز

 قدمت: پیش از تاریخ                      کاوشگر:مارک اورل اشتین

 مشخصات: سفالهاى شناسایى شده این محل مشابه آثار بدست آمده از تپه بمپور هستند.

 گورستان قدیمى خُورابْ:

 موقعیت جغرافیایى: شهرستان ایرانشهر - بخش بمپور - کناره جنوبى رود بمپور

 قدمت: هزاره‏ سوم پیش از میلاد             کاوشگر: مارک اورل اشتین

   مشخصات: از تعداد هفت قبر حفارى شده در این محل، اشیایى شامل ظروف سفالى، کاسه‏هاى سفالى، تبر فلزى، ظروف کامل مرمرین، مهر و عقیق بدست آمده است. در یکى از قبرها 36 ظرف غیر منقوش پیدا شده است . سفالهاى خوراب دو گروه قرمز و خاکسترى هستند که نمونه‏ هایى از سفالهاى بدست آمده در این مکان در موزه پى ‏بادى دانشگاه هاروارد آمریکا نگهدارى مى ‏شوند. در یکى از قبرها 60 ظرف سفالى، قطعات ظروف مرمرى، دو کاسه مسى و دو میله فلزى پیدا شده است. در یک قبر دیگر 32 ظرف سفالى ساده و اشیایى از قبیل دو کاسه فلزى، یک کوزه مرمرى، یک مهره عقیق با روکش طلایى دیده شده است. بطور کلى از این گورستان بین 30 تا 60 ظرف سفالى و اشیاى دیگر مانند بشقابهاى فلزى، جواهر و تبر فلزى بدست آمده است که آثار غذا در بعضى از ظروف دیده مى ‏شود.

 محوطه باستانى سَرکَهورانْ:

 موقعیت جغرافیایى: بخش مرکزى -  1/5 کیلومترى جنوب شرقى شهر دراز - سرکهوران

 قدمت: پیش از تاریخ                      کاوشگر: مارک اورل اشتین

    مشخصات: این محوطه در نزدیکى بستر گسترده رودخانه دامن قرار گرفته و چندین سفال خاکسترى و قرمز در این محوطه شناسایى شده ‏اند.

 محوطه باستانى کَتوْکانْ:

 موقعیت جغرافیایى: شهرستان ایرانشهر - 35 کیلومترى مشرق ایرانشهر - روستاى کتوکان

 قدمت: پیش از تاریخ                     کاوشگر: مارک اورل اشتین

 مشخصات: این محوطه در اطراف تعدادى گور متعلق به دوران اسلامى قرار گرفته و سفالهایى قدیمى از آن بدست آمده است.

 محوطه باستانى قاسِم ‏آباد:

 موقعیت جغرافیایى: بخش بمپور - دهستان بمپور شرقى - روستاى قاسم‏آباد

 قدمت: پیش از تاریخ                      کاوشگر: مارک اورل اشتین

 مشخصات: این محوطه کوچک در ابعاد 130*60 متر گسترده شده است . سفالهاى قاسم‏آباد به دو گروه تقسیم مى‏شوند: 1- سفالهاى قرمز که از گورهاى نزدیک قلعه بدست آمده ‏اند. 2- سفالهایى که از خود محوطه بدست آمده ‏اند.

 تپه‏ هاى مَنار اِمام:

 موقعیت: شهرستان ایرانشهر - بخش بزمان       قدمت: دوره اسلامى

   تپه بَزْمان:

 موقعیت جغرافیایى: شهرستان ایرانشهر - بخش بزمان     قدمت :دوره اسلامى

 قبرهاى قدیمى دامَنْ:

 موقعیت جغرافیایى: بخش مرکزى - دهستان دامن - سَرْجو - باغ شَتْ (شیطان).

قدمت: هزاره اول پیش از میلاد و دوران پارتى ‏ها       کاوشگر: مارک اورل اشتین

 ویژگیها: این قبور مربوط به دوره آهن هستند و در این محل یک قبر سنگى کشف شده که حاوى استخوان، ظروف سالم، انگشتر مفرغى‏و مهره سنگى بوده است.

 محوطه باستانى تُمبْ موریاب جازموریان:

 موقعیت جغرافیایى: شهرستان ایرانشهر - بخش دلگان - علفزار جازموریان

 قدمت: هزاره دهم پیش از میلاد    کاوشگر و تاریخ کاوش:على ‏اکبر سرفراز در 1343 ه.ش

 مشخصات: این محوطه مربوط به دوران شکارورزى است و تنها سکونتگاهى از دوره شکارورزى در ایران است که مورد شناسایى قرار گرفته، چون بقیه سکونتگاههاى شکارورزى مربوط به غارهاى شکار در نواحى مختلف ایران مى ‏باشند.

 تپه مَوْلا:

 موقعیت جغرافیایى: شهرستان ایرانشهر - بخش بمپور

 قدمت: پیش از تاریخ                      کاوشگر: مارک اورل اشتین

 مشخصات: این تپه در جنوب رودخانه بمپور و در نزدیکى محوطه خوراب قرار گرفته است.

 تپه گَوارگوشت:

 موقعیت جغرافیایى: شهرستان ایرانشهر - بخش بمپور

 قدمت: پیش از تاریخ                     کاوشگر: مارک اورل اشتین

 مشخصات: سفالهایى مربوط به دوران پیش از تاریخ در این محل که در جنوب رودخانه بمپور و بین دو محوطه باستانى معروف خوراب و قاسم ‏آباد قرار دارد مورد کاوش قرار گرفته ‏اند.

 تپه سَرْدْگاه (سَردُقْ):

 موقعیت جغرافیایى: شهرستان ایرانشهر - بخش بمپور

 قدمت: پیش از تاریخ                      کاوشگر: مارک اورل اشتین

 مشخصات: این نقطه که در غرب بمپور واقع است داراى سفالهاى دست‏ ساز با نقوش ساده هندسى بوده که توسط اشتین شناسایى شده‏اند.

 تپه باستانى سُهْران:

 موقعیت جغرافیایى: شهرستان ایرانشهر - بخش مرکزى - دهستان دامن - روستاى تیغ آب

 مشخصات: در نزدیکى روستاى تیغ ‏آب در محلى بنام سُهران آثارى از کارگاهها طلاسازى و ذوب فلزات به چشم مى ‏خورد. در روى تخته سنگهاى بزرگ این محل آثار حکاکى دیده مى ‏شود که شامل اشکال حیوانات از قبیل اسب و تصویر وسایل جنگى قدیمى هستند. نوعى کتیبه شبیه به خط میخى نیز وجود دارد و آثارى از قبور قدیمى نیز جلب ‏نظر مى ‏کند.

 قبرستان قدیمى کولِگ:

 موقعیت جغرافیایى: شهرستان ایرانشهر - بخش مرکزى - دهستان دامن - کولگ

 مشخصات: این قبور در محلى بنام فعلى شیرآباد در جانب کوهستانى شرق رودخانه دامن، بالاتر از روستاى کجکوش در سمت شمال قرار دارند.

 قبرستان قدیمى دَمبولان:

 موقعیت جغرافیایى: شهرستان ایرانشهر - بخش مرکزى - دهستان دامن - روستاى کهنو 

بلوچ ارتباط

کتابها

نگاهی کوتاه به گوشه ای از تاریخ بلوچ های ایران
ایران سرزمین وسیعی بوده است، در پهنای تاریخ گاهی تا مصر پیشروی داشته و زمانی امپراطوریش کابورا را در مشرق زمین احتوا نموده، هر خاندان چه ماد بوده است یا اشکان، چه ساسان بوده یا پهلوی و قاجار، هرکدام حدود اربعه و تمدن خاص خود را داشته است. ایران زمانی بر توران تسلط داشته و گاهی هم مسخر ترکان بوده و پاشنه های حکومت خانواده های مختلف غزنوی، سلجوقی ... را بر گرده های دستگاه دولتی حس کرده است.
در ایران زمین اقوام مختلف از قبیل عرب، ترک، کرد، لر، آذری، بلوچ وغیره زیرنظر و حاکمیت پارس ها زندگی کرده اند، درین کشور ادیان گوناگون و مذاهب متنوع موجود بوده و هست، زمانی دین زرتشت نفوذ کامل داشته و هم وقتی پرچم سبز اسلام بر فراز بروج دولتی به اهتزاز درآمده، عیسویان و یهودییان هم در این کشور با کمیت های مختلف بود و باش داشته و دارند.

زنرال ریجنالد ادوارد هری دایر (1927-1864 ) در سال  1295 به بهانه همکاری سرداران بلوچ با قوای آلمانی به بلوچستان حمله کرد . وی 5 سال در بلوچستان ماند و سپس به هندوستان رفت و 6 سال بعد در سن 74 سا لگی در برستول انگلستان در گذشت . وی ماجرای جدال خود با بلوچها را در کتابی بنام مهاجمان سرحد که درسال 1921 درلندن انتشار پیدا کردبه چاپ رساند. این کتاب بعدها .....

این کتاب بعدها توسط دکتر حمید احمدی به همان نام   ترجمه شده است. هنگامی که کمپانی هند شرقی بر هند و پاکستان امروزی مستولی شد و منطقه کلات و بلوچستان پاکستان به تصرف انگلیسی ها درآمد عده ای از سران بلوچ برای اهداف شوم و استعماری انگلیس مانع تراشی می کردند. آنها با حمله به کاروان انگلیسی ها و چپاول آنها مانع حضور انگلیس در سرحد بلوچستان شده بودند. در این زمان انگلیس به فکر کشیدن خط آهن به بلوچستان ایران بود. مهمترین سرداران بلوچ که با انگلیسی ها جنگیدند سردار جمعه خان اسماعیل زهی سردار خلیل خان گمشادزهی و سردار جیندخان یاراحمد زهی بودند. جنگها ی این سرداران بلوچ با قوای انگلیس منجر به کشته شدن بسیاری از نیروهای انگلیسی گردید. در نبردی که بین نیروهای جمعه خان با انگلیس در شمال زاهدان کنونی  روی داد بیش از 70 انگلیسی کشته شدند. و در نبرد دره نالک در نزدیکی روستای سنگان نیز بیش از 330 انگلیسی به قتل رسیدند.  این نبرد پس از آن روی داد که سردار جیند خان یاراحمدزهی به دست نیروهای انگلیسی اسیر گردید. دایر که با فریب دادن بلوچها توسط عیدوخان ریگی آنها را به اسارت گرفته بود قصد داشت تا با انتقال این اسرا به هند فتنه بلوچستان را خاموش کند . اما سرنوشت چیز دیگری را رقم زد. اسرا از منطقه کوهستانی تفتان منتقل می شدند که این برای بلوچهای منطقه فرصت مناسبی بود. سردار این منطقه بهروزخان نام داشت وی قاصدی روانه کرد و به سران طوایف گمشادزهی و یاراحمدزهی اعلام نمود که ارتش دایر قصد عبور از منطقه را دارد. بدین ترتیب تفنگچی های این دو قوم گردنه دره نالک را مسدود نموده  و منتظر انگلیسی ها شدند. در نبرد سختی که روی داد بلوچها دو کشته دادند ولی توانستند با استفاده از موقعیت کوهستانی منطقه نیروهای دایر را سرکوب کنند و این افسر انگلیس را برای همیشه از ایران بیرون برانند. در مجموع نبردهای بسیاری بین انگلیس و بلوچ ها رخ داده است که حافظه مردم محل خاطراتی چند از آن را به یاد دارد. یکی از آنها خاطره شهادت پهلوان سردار ایل گمشادزهی می باشد. این سردار بلوچ هنگامی که برای جنگ عازم می گردید غسل کرده و دستور داد تا گاوی قربانی کنند و دعا کرد که خداوند شهادت را نصیب وی کند . از قضا دعای وی نیز پذیرفته شد و در یکی از نبردها به شهادت رسید و در محلی به نام گزک به همراه دیگر شهدای بلوچ به خاک سپرده شد. دیگری خبر رسانی توسط پیک بهروزخان که لالخان شهلی بر نام داشت. می گویند وی سریع ترین مرد بلوچ بوده است بطوری که این خبر را در کمترین زمان و با پای پیاده به اردوی یاراحمدزهی ها رسانده است. و صدها نکته دیگر و حماسه هایی که مردان بلوچ در سرحد آفریدند.

بلی آنان که از این  پیش   بودند                      چنین بستند راه ترک و تازی

از آن این داستان گفتم که امروز                     بدانی قدر و بر هیچش نبازی

به پاس هر وجب خاکی از این ملک                 چه بسیارست آن سرها که رفته

زمستی بر سر هر قطعه زین  خاک                   خدا داند  چه  افسرها  که  رفته

و امروز دولتمردان به جای پاس داشت این بزرگان کسانی را بر آنان مسلط کرده اند که آن روز هیچ جانفشانی از خود نشان ندادند. بلوچ قومی است که به قدمت تاریخ داراي از خود گذشتگی است . آری امروز نه تنها یادی از آنها نمی شود بلکه اقوام بلوچ چون یاراحمدزهی گمشادزهی و اسماعیل زهی از حقوق شهروندی هستند.

نه تنها در گذشته امروز نیز باوجود جفا های که بر قوم بلوچ می رود هنوز هم فرزندان  بلوچستان حاضر نیستند ذره ای از خاک ایران به دست دشمنان بیفتد مثلا سردار تاج محمد گمشادزهی حاضر نگردید به پیشنهاد همکاری امریکای ها جواب مثبت دهد و گفت من ناراضی هستم اما وطن فروشی نمی کنم .

مهاجمان سرحد

الفباء بلوچی

ا ء ب پ ت ٹ ث ج چ ح خ د ڈ ذ ر ڑ ز ژ س ش ص ض ط ظ ع غ ف ق ک گ ل م ن ں و ه ی ے

___________________________________
پ ٹ چ ڈ ڑ ژ گ ں ی ے

سرزمین بلوچستان پیش از اسلام

شواهدی تازه از شهرباستانی دیگر در بلوچستان

خبرگزاری میراث فرهنگی،

فرشته انصاری

نگاهی به فرهنگ بلوچ

Mon 26 05 2008 - 12:24

بی‌شک مهمترین و اساسی‌ترین اشتراک بلوچ‌ها با سرزمین مادری همانا زبان است. زبان بلوچی از نوع زبان‌های ایرانی غربی و از ریشه هند و اروپائی است. زبان هندواروپائی شامل زبان‌های بلوچی، کردی، فارسی، پشتو، دری، تاجیک، بلوچی و استیان (Ossetian) است....در واقع این زبان در حدود 5000 سال قبل در شرق و شمال دریای خزر صحبت می‌شد. از آن جا که زبان بلوچی کمتر متحول شده است، شباهت‌های بسیار خود را با زبان مادری یعنی زبان پارسی باستان حفظ کرده است.:

سرزمین ایران پهنه ای عظیم و آکنده از فرهنگ های گوناگون است . اقشار ، اقوام ، گروه های متعدد زبانی و فرهنگی ، اقلیت های مذهبی و غیر مذهبی ، گروه های متنوع جماعتی و … این ترکیب را شکل می دهند . بخش قابل توجهی از این موزاییک فرهنگی به گروه های قومی –آذری ها ، کردها ، لرها ، ترکمن ها ، طالش ها ، مازندرانی ها ، گیلک ها ، عرب ها و بالاخره بلوچ ها- اختصاص دارد . تفریبا در همه جای ایران می توان وجود این اقوام را مشاهده کرد.

تمام گروه های قومی در عین حال که با حضورشان در کنار یکدیگر به حفظ وحدت و یکپارچگی عمومی جامعه مدد می رسانند در عین حال با برخورداری از ویژگی ها و نمادهای خاص فرهنگی شان چون تاریخ ، جغرافیای محل سکونت ، آداب و رسوم ، لباس ، خوراک ، موسیقی و زبان ، تنوع فرهنگی ایرانی را شکل داده و غنا می بخشند .

بلوچ ها یکی از این هویت ها هستند. آن ها کمتر شناخته شده اند و در قیاس با دیگر اقوام ایرانی جامعه ای محروم و نابرخوردار تعریف می شوند . بلوچ های ایرانی در استان سیستان و بلوچستان و به طور مشخص تر در بخش بلوچستان ایران زندگی می کنند .

بلوچستان با مسایل عدیده ای از جمله مشکلات اجتماعی و اقتصادی روبرو بوده و هست . افزایش جمعیت ، بیسوادی ، بیکاری و عدم اشتغال ، نابرخورداری از امکانات زیربنایی چون بهداشت ، آموزش ، ورزش و تفریح ، ضعف بخش های اقتصادی نظیر صنعت ، کشاورزی و دامپروری ، نیز موقعیت بد جغرافیایی و اقلیم بیابانی و نیمه بیابانی ، هوای گرم وخشک ، بارندگی ضعیف و نیز گسستگی فضایی-طبیعی با مراکز اصلی نظیر پایتخت ، شمال و غرب کشور آن ها را در حاشیه قرار داده و عملا سبب گسستگی فرهنگی و اقتصادی این بخش با سایر نواحی کشور می شود .

فقر فرهنگی شدید جامعه که ریشه در ساختار ایلی-عشیره ای دارد و نیز همسایگی با کشورهای محرومی چون افغانستان و پاکستان ، مساله ناامنی مرزهای شرقی ایران ، رفت و آمد سهل الوصول افغانی ها و در نتیجه قاچاق مواد مخدر و نیز اعتیاد از دیگر مشکلات جدی این منطقه محسوب می شود . بلوچ‌ها در مقایسه با دیگر اقوام ایرانی جامعه‌ای کاملاً منزوی هستند. آنها بیشتر از ارتباط درونی تمایل به برقراری ارتباط بیرونی دارند حتی خویشاوندی آنهاصرفا بر اساس «ازدواج درون قومی» انجام می‌شود.

با این وجود بلوچستان ایران مهد حضور بلوچ ها است که به همراه دیگر اقوام کشورمان هویت ایرانی را بازنمایی و معرف حضور می سازند .

تاریخچه قوم بلوچ: