1 ـ مادها

سرزمین بلوچستان، در دوره ماد، در زمان سلطنت آستیاگ (ایشتو ویگو)(584 یا 585 تا 549 یا 550 ق. م.)، یکی از ساتراپیهای (والی نشین یا استان) شرقی آن دولت بوده است و به نام سرزمین «پاریکانیان و حبشیان آسیایی» از آن یاد شده است. (1)

2 ـ هخامنشیان

با بررسی تاریخ باستان ایران، معلوم می شود که بلوچستان در عهد پادشاهان هخامنشی، جزء ساتراپی چهاردهم آن دولت بوده و وسعت سرزمین هخامنشی از سوی مشرق تا درّۀ رودخانه سند، ادامه داشته است.

در سالهای 545 ـ 540 ق. م. ایالات شرقی ایران از جمله بلوچستان به وسیله کورش بزرگ فتح گردید، از آن جا که همیشه اقوام شکست خورده، مجبور بودند عده معینی را در اختیار ارتش کورش بگذارند، از این رو نیروی جنگی او روز به روز تقویت شد و توسعه یافت. (2)

داریوش بزرگ، برای جلوگیری از تمرکز قدرت در دست یک نفر، فرمان داد که برای هر ولایت یک ساتراپ (والی = استاندار)، یک سردار و یک دبیر تعیین شود و بدین ترتیب کشور را به چندین استان یا والی نشین تقسیم نمود که سرزمین ماکا Maka یا مکه یا مکران (بلوچستان) نیز یکی از  آن استانها بود. (3)

داریوش، در حدود سال 513 ق. م. برای تصرف سرزمین پنجاب و سند از کنار شرقی فلات ایران و از طریق بلوچستان به هندوستان لشکرکشی کرد و آذوقه میان راه قشون خود را نیز از این منطقه تهیه نمود. وی با فتح پنجاب و سند یک ولایت به نام هندوش (سند) بر ممالک ایران اضافه کرد و مقدار زیادی طلا به دست آورد. در همین زمان داریوش، دریا سالار یونانی خود به نام اسکولاکس Skulaks را مأمور تحقیق کناره های دریای عمان و خلیج فارس (از مصب رود سند)کرد. (4) بنابراین می توان گفت اولین پادشاهی که هیأتی را برای تحقیق به دریای عمان و خلیج فارس اعزام کرد، داریوش بزرگ هخامنشی بود، نه اسکندر مقدونی. بنا به روایت هرودوت، هیأت مذکور از رود سند سرازیر شدند و سواحل بلوچستان یا مکران امروزی را پیمودند و از سواحل عربستان گذشتند و از باب المندب داخل بحر احمر شدند و پس از طی آن، از طریق ترعه ای که به فرمان داریوش ساخته بودند، به مصر سفلی وارد گردیدند و از آن جا عازم دریای مغرب شدند. (5)